Europa
W czasach starożytnych i średniowieczu Europejczycy pływali głównie po Morzu Śródziemnym i wzdłuż kontynentu Europejskiego. Ich znajomość świata ograniczała się do terenów Europy i Afryki Północnej. Znacznie mniej wiedzieli o Azji. Informacje na jej temat pochodziły od kupców, dyplomatów i szpiegów na przykład o istnieniu Chin oraz Japonii wiedziano z dzieła Marca Pola - podróżnika z XIII wieku. Geograficzna wiedza Europejczyków gwałtownie się powiększyła na początku XVI wieku. Było to wynikiem między innymi wprowadzenia innowacji technicznych przez Portugalczyków. Zastosowali oni w swoich łodziach ożaglowanie wzorowane na używanym przez Arabskich korsarzy. Dzięki temu na początku XV wieku powstała karawela - niewielki kilkunastometrowy statek z osiowym sterem i trójkątnym żaglem zwanym łacińskim. Żagiel ten umożliwiał pływanie przy wietrze wiejącym zarówno z tłu jak i z boku. W tej sytuacji nawet niesprzyjające niegdyś wiatry w mniejszym stopniu zagrażały marynarzom. Mogli oni dopłynąć do portu i uzupełnić zapasy pożywienia czy tak potrzebnej wtedy wody. Karawele były wtedy szybsze, zwrotniejsze i mogły zabrać więcej żywności, niż wcześniej używane typy statków.